خطر جدی انقراض هوبره

0
اشتراک

خطر جدی انقراض هوبره

«علی‌طاهر سارایی» در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا اظهار کرد: پرنده «هوبره» در نوع خود هم خیلی زیباست و هم مانند شتر که در بیابان‌ها و کویر بی‌آب‌ و علف می‌تواند زیست کند بسیار مقاوم و زیستگاه این پرنده بیابان‌های خشک و نقاطی است که کمتر در دسترس شکارچیان است.

وی افزود: شکار آن با تفنگ نیز مشکل است زیرا از فاصله دور متوجه حضور انسان یا خودرو می‌شود و هنوز به تیررس نرسیده پرواز می‌کند

سارایی با بیان اینکه هوبره پرنده‌ای محجوب و تماشایی است، خاطرنشان کرد: هوبره Houbara Bustard از خانواده Otididae پرنده‌ای بیابان‌گرد و خجالتی است و در جزایر قناری، شمال آفریقا و جنوب غربی آسیا زندگی می‌کند.

معاون پایش و نظارت محیط‌زیست استان با اشاره به اینکه «هوبره یا آهوبره» ‌به مرغ بمب‌انداز معروف است و از لحاظ ترکیب و شکل ظاهری تا حدودی به بوقلمون شباهت دارد، تصریح کرد: این پرنده در ایران به‌صورت بومی و مهاجر دیده می‌شود.

وی ادامه داد: این پرنده بین ۷۵-۶۵ سانتیمتر طول و حدود ۱٫۵ کیلو وزن دارد که هم‌اندازه میش‌مرغ ماده است ولی از لحاظ زنگوله بال، بسیار بزرگ‌تر و متفاوت با آن و ازنظر شکل ظاهری شبیه بوقلمون است و طول بال‌های آن به ۱۴۰ سانتیمتر می‌رسد و به‌طورکلی با پروبال قهوه‌ای‌رنگ، زیر تنه خاکستری سفید با دسته پرهای سیاه‌و سفید بلند که از دو طرف گردن آویزان است و حالت دامن مانندی به آن می‌دهد مشخص می‌شوند و دارای نشان و رنگ و حالتی شبیه پوست پلنگ هستند. همچنین انتهای شاه‌پرهای بال‌سیاه است، در زمستان سطح پشتی شاه‌پرهای ثانویه سفید می‌شود و پرواز این پرنده سنگین و آهسته است و در هنگام پرواز ابتدا به‌تندی راه می‌رود و بعد پرواز می‌کند و دارای دم نسبتاً بلندی است و هوبره پرنده‌ای تماشایی است که در هنگام پرواز پرهای زیبایش تلوتلویی از رنگ سفید و قهوه‌ای دارد.

معاون پایش و نظارت محیط‌زیست استان تصریح کرد: هوبره ماده کوچک‌تر از نر است و زیر تنه خاکستری پررنگ‌تری دارد و این پرنده چشمان زرد و درشت دارد و در هنگام قوز کردن، هماهنگی کامل با محل شنزار محیط خود پیدا می‌کند.

وی گفت: این پرنده در هنگام جفت‌گیری، نرها روش عجیبی در جذب ماده دارند، آن‌ها کورکورانه با گام‌های بلند راه می‌روند و پرهای طوق گردن و کاکل سرشان را به هوا بلند کرده و برای ماده نمایش می‌دهند، ماده این پرنده ۲٫۴ تخم روی زمین می‌گذارد و هوبره و گونه آسیایی آن جزء پرنده‌های بی‌صدا ( بسیار آرام ) هستند.

سارایی با اشاره به اینکه این پرنده هنگام راه رفتن در بیابان از دانه‌ها و غله‌ها، جوانه‌ها، حشرات، کرم‌ها، حلزون‌ها و خزندگان کوچک مثل مارمولک‌ها، بزمجه‌های کوچک و انواع حشرات مثل سوسک که در کویرها یافت می‌شوند تغذیه می‌کند خاطرنشان کرد: این پرنده به خوردن ” شور” که علف خودروی وحشی مخصوص این مناطق است بسیار علاقه دارد و ندرتاً آب می‌نوشد و بیشتر آب بدنش را از غذایی که می‌خورد به دست می‌آورد.

وی ادامه داد: زیستگاه این پرنده در مناطق شنی و تپه‌ماهورهای ریگزار، بیابان‌ها و نواحی کویری و نیمه کویری آزاد و حفاظت‌شده با بوته‌های پراکنده یا علف‌های کوتاه و حاشیه گندم‌زارها است و رنگ او از هر لحاظ بارنگ خاک مشابهت دارد.

معاون پایش و نظارت بر حیات‌وحش استان تصریح کرد: روی زمین آشیانه می‌سازد و در هوای گرم تابستان و نیمروز در پناه بوته‌ای به‌اصطلاح جفت پیدا می‌کند و کمتر به چشم می‌آید به همین جهت دیدن آن در چنان شرایطی بسیار مشکل است ولی وقتی کمی باد می‌وزد و چه صبح و چه عصر برای یافتن طعمه و نوشیدن آب حرکت می‌کند و در این وضع از فاصله دور کاملاً دیده می‌شود.

سارایی نسبت به خطر جدی انقراض این پرنده هشدار داد و گفت: از این‌گونه جانوری فقط ۷ عدد زیست می‌کند و محیط یست استان با تمام توان از این پرنده محافظ می‌کند اما بدون همراهی و همکاری مردم خطر انقراض این پرنده زیبا جدی است.
انتهای پیام

0
موفقیت

موفقیت از آن شماست

راه کار های نو برای رسیدن به موفقیت
کلیک کنید
تبلیغات

محل تبلیغ شما

تبلیغات

مطالب مرتبط

ارسال دیدگاه

لطفا دیدگاهتان را مرتبط با مطلب بالا ارسال نمایید، پر کردن فیلد های ستاره دار الزامی می باشد.