تاریخ: ۴:۳۸ :: ۱۳۹۶/۱۲/۲۲
گناهانی که رنگ و بوی نوروزمان را عوض می کنند

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛ ؛ از گذشته‌های دور تا کنون‏، نوروز سر‎‎‎آغاز تغییری شگرف و همه جانبه در زندگی مردم به شمار می آید. تغییری که اگر از اصل و ریشه خود دور نشده، طبق معیارهای اخلاقی و دینیِ جامعه رخ دهد، بی شک شایسته و […]

گناهانی که رنگ و بوی نوروزمان را عوض می کنندبه گزارش راهنمای سفر من به نقل از گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان؛ ؛ از گذشته‌های دور تا کنون‏، نوروز سر‎‎‎آغاز تغییری شگرف و همه جانبه در زندگی مردم به شمار می آید. تغییری که اگر از اصل و ریشه خود دور نشده، طبق معیارهای اخلاقی و دینیِ جامعه رخ دهد، بی شک شایسته و بایسته می باشد.

علی رغم این، بعضی «ناهنجاری‌ها» و باورهای ضد دینی در این ایام بر زندگی مردم سایه می افکند که ثمره تاثیرپذیری منفی از نوروز و الگوگیری از فرهنگ متزلزل بیگانگان هست. با تاسف باید گفت هرچه زیادتر می‌گذرد و سال‌ها یکی بعد از دیگری می‌آیند، رد پای مدل‌های غربی که سبک زندگی اسلامی و سالم را تهدید می‌کنند و دوری از فرهنگ سعادتبخش و اصیل اسلامی، در جامعه با گستره وسیع‌تر رو به گسترش هست؛ جوانان و مردم کم اطلاع نیز در مقابل این ناهنجاری‌ها روزانه تاثیر پذیر‌تر و بی‌اراده‌تر از روز گذشته!

با تاسف باید گفت هرچه زیادتر می‌گذرد و سال‌ها یکی بعد از دیگری می‌آیند، رد پای مدل‌های غربی که سبک زندگی اسلامی و سالم را تهدید می‌کنند و دوری از فرهنگ سعادتبخش و اصیل اسلامی، در جامعه با گستره وسیع‌تر رو به گسترش هست؛ جوانان و مردم کم اطلاع نیز در مقابل این ناهنجاری‌ها روزانه تاثیر پذیر‌تر و بی‌اراده‌تر از روز گذشته!از نمونه‌های با اهمیت تاثیر پذیریِ ناسالم از بیگانگان و به فراموشی سپردن آموزه‌های دین، «رقابت‌های نا‌سالم» و ایجاد نوعی ناهنجاری ریشه‌دار بر ذهن و روان اشخاص جامعه هست. از منظر دین، ‏‎‌این نوع رقابت‌های نا‌سالم، ریشه در باورهای نادرستِ برخاسته از «روانِ نا آرام» اشخاص دارد که بر اثر غفلت از دستورات دین و دوری از آموزه‌های نجاتبخش الهی به وجود می‌آید.

این مشکل فراگیر، اغلب در ایام خوش نوروز بر زندگی مردم چیره می‌شود که جز نا‌‌امنیِ روانی، تشویش فکری و «گناه»، نتیجه‌ای به دنبال ندارد. دامنه این رقابت‌های ناخوشایند و غیر ضروری به اندازه‌ای وسیع می‌شود که اشخاص خواسته یا ناخواسته به سمت اسراف،حسد و افراط در خریداری اجناس منزل، تهیه خوراک و پوشاک و بعضی لوازم غیر ضروری کشانده می‌شوند و تماما عامدانه به سختی‌های مختلفِ ضد دینی تن می‌دهند تا ظاهر زندگی‌شان را همپای طبیعت آراسته نمایند.

به همین علت اغلب مردم خود را موظف می‌دانند که در ایام نوروز هرچه زیادتر بخرند و هرچه خوب تر بپوشند؛ حتی اگر وادار گردند برای آن قرض دریافت کنند و قیمتِ زیاد بپردازند.

اسم دیگر این رقابت‌های ناسالم در عرف امروز «چشم و‌ هم‌چشمی» هست که چارچوب فکریِ بیشتر خانم‌ها و بعضی آقایان را شکل می‌دهد و از منظر کارشناسان دینی و اجتماعی، ریشه در روح مشوش و باورهای ناصواب دارد.

باورها و کردارهای ناصوابی که از منظر دین نکوهش و از سوی کارشناسان دین نیز بر ترک آن تاکید شده هست. این باورهای ناصواب در زندگی اغلب مردم به سبب وجود کمبودهای عاطفی‏ و ظاهری، ظاهر می گردد که ریشه کلیدی آن یکی دیگر از گناهان به اسم «حسد» هست.

این مطلبو از دست ندید!  راه حل نقدی برای برطرف مشکل کیسه های پلاستیکی + صوت

افرادی که به این ناهنجاری روحی دچار می باشند برای جبران آن و خلاصی از نابسامانی‌های ‌فکری، به تجمل‌گرایی و پرداخت هزینه‌های کمرشکن و اسراف رو می‌آورند. بدتر آنکه این اشخاص با حسادت به دیگران و تجمل‌گرایی‌های متفاوت، هیچ وقت آن‌طور که باید به خواسته‌های خود دست پیدا نمی‌کنند و روان‌شان آرام نمی‌گیرد. زیرا حسادت و اسراف، برخاسته از فکر نابالغ و ناپخته، دوری از دین و معنویت و روح نا آرام و مشوش هست که به مرور زمان زمان به باورهای غلط مبدل شده است‌.

افرادی که دچار این معضل روحی می باشند در ایام نوروز به جای بهره‌مندی شایسته از طبیعت سالم، به تجمل‌گرایی و چشم و هم چشمی‌های گوناگون می‌پردازند و برای خوشی و رضامندی زودگذر، هزینه‌های بی‌شمار صرف می‌کنند. زیرا در واقع حرمت و منزلت خود را بر خلاف آموزه‌های دینی‏‌، در گرو بهره‌مندی از انواع وسایل و برتریِ ظاهری به دیگران می‌دانند.

به عبارت دیگر این اشخاص با سرپیچی از دستورات دینی، از طریق ناسالم و ناصواب به دنبال مبدل شرایط موجود به «شرایط‌ مطلوب» می باشند؛ حتی اگر برای رسیدن به این هدف بخشی از اسراف کاران قرار گیرند. حال آنکه اگر قدرت و امتیازهای فردی خود را در نظر داشته باشند، شرایط موجود را به سادگی می‌پذیرند و به ناهنجاری‌ها و اسراف‌های زیانبار تن نمی‌دهند.

در نتیجه زیادی از مردم نه فقط از مجال بی‌نظیر نوروز و از طبیعت زیبا و خوش‌منظر بهاری، آن‌طور که باید بهره‌مند نمی‌شوند لکن با مدپرستی، تجمل گرایی، خودکمتر‌بینی، چشم و هم‌چشمی و اسراف‌های گوناگون، برای خود و خانواده مشکلات متفاوت ایجاد می کنند که هر یک، شب‌ها و روز‌های خاطره‌انگیز نوروز را تحت الشعاعِ رنگ و لعاب خود قرار داده در زندگی انسان‌ها اثر های منفی می‌گذارند.

اسفناک‌تر آنکه بیشتر این خانواده‌ها از تمکن مالیِ در خور توجه بهره مند نیستند و از نظر اقتصادی در خط فقر یا در زیر خط فقر قرار دارند‎؛ اما برای آنکه در ظاهر خوش جلوه کنند و آراستگی کاذب به دست آورند چه بسا با شرایط کمرشکن وام دریافت می‌کنند و بر خلاف آموزه های دینی‏‌، بیشتر از پیش خود را در تنگناهای متفاوت قرار می‌دهند. غافل از آنکه خوشی‌های کاذب، بسیار زودگذر می باشند و نه فقط ایام را به کام نمی‌کنند که در نتیجه، آدم در بهره‌مندی از لطافت و ظرافت‌های بهاری ناکام می‌ماند.

نتیجه آنکه افرادی که به دست خود، خود را در تنگنا و گرفتاریِ چشم ‌و ‌هم‌چشمی قرار می‌دهند همزمان مرتکب دو گناه می‌شوند: «حسد»‌ و‌ «اسراف». در حالی ‌که این دو گناه در روایت‌های زیاد بشدت نکوهش شده، و افرادی که مرتکب آن گردند در دنیا و آخرت زیانکار می باشند.

پس شایسته هست که ایام خوش نوروز، با حسادت و رقابت‌های غلط به خاطره‌ای تلخ و زود‌گذر مبدل نشود تا حلاوت آن در کام و زندگی آدم ماندگار گردد.

مرجع: تبیان