تاریخ: ۲۲:۵۶ :: ۱۳۹۶/۱۱/۲۸

صراط: جهان عکاسی هرروز برایش مهم‌تر و پررنگ‌تر می‌شود. تقریبا در تمام سفرهایش عکاسی می‌کند؛ به‌ویژه عکاسی طبیعت که تعبیرش از آن عکاسی «شیرین و انسانی» هست و عقیده دارد چشمش را به جهانی که فراموشش کرده‌ایم، دو مرتبه باز می‌کند. نیکی کریمی، بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده سینمای ایران، سال‌هاست که در کنار فعالیت‌های سینمایی، […]

صراط: جهان عکاسی هرروز برایش مهم‌تر و پررنگ‌تر می‌شود. تقریبا در تمام سفرهایش عکاسی می‌کند؛ به‌ویژه عکاسی طبیعت که تعبیرش از آن عکاسی «شیرین و انسانی» هست و عقیده دارد چشمش را به جهانی که فراموشش کرده‌ایم، دو مرتبه باز می‌کند.

نیکی کریمی، بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده سینمای ایران، سال‌هاست که در کنار فعالیت‌های سینمایی، به عکاسی که معتقد هست قسمتی از وجودش شده، می‌پردازد. در سفر‌های خارج از ایران به تمام نمایشگاه‌های با اهمیت عکاسی جهان سر می‌زند و زیادی از موزه‌های عکاسی را دیده، چراکه معتقد است هنرمند حوزه بصری باید تا می‌تواند ببیند و قوه بصری‌اش را تقویت نماید تا خلقی تازه داشته باشد.

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از روزنامه شرق، راهنما و الهام‌بخش او در اوائل مسیر عکاسی، آن‌طور که پیش از این گفته، عباس کیارستمی بوده؛ هنرمند دوست داشتنی فقیدی که بخش مهمی از درون‌مایه آثار نمایشگاه «گل‌مردگی»، از فقدان او اثرگذاری گرفته هست.

با نیکی کریمی، در آستانه گشایش سومین نمایشگاه عکس‌هایش – گل‌مردگی- در مورد هنر عکاسی و دغدغه‌های ذهنی‌اش در این حوزه به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

از سال ٧٦ عکاسی را آغاز کرده‌اید؛ یعنی ٢٠ سال تجربه عکاسی. کدام‌یک از تجربه‌های عکاسی‌تان برایتان لذت‌بخش‌تر بوده؟ بیشترین عکس‌هایی که گرفته‌اید، با چه سوژه‌هایی بوده‌اند؟
کدام‌یک از تجربه‌های عکاسی‌تان برایتان لذت‌بخش‌تر بوده؟ بیشترین عکس‌هایی که گرفته‌اید، با چه سوژه‌هایی بوده‌اند؟در این ٢٠ سال، به طور مداوم عکاسی طبیعت کرده‌ام. این نوع عکاسی به‌همراه عباس کیارستمی، مستمر بوده هست. از منطقه های متفاوت ایران عکاسی کردیم. حاصل آن عکاسی‌ها، برپایی نمایشگاهم در گالری گلستان در ایران و پس از ان گالری کورت‌یارد در امارات بود. پس از ان تصمیم گرفتم سبک‌های دیگر عکاسی را تجربه نمایم.

یک هفته روی این عکس‌ها کار کردم. عنوانشان «دست‌ها» بود؛ محتوایی لطیف و انسانی دارند، اما همچنان به عکاسی در سفر ادامه دادم. عکاسی در مورد طبیعت یا مضامینی که به آن‌ها علاقه داشته‌ام. بوده هست، ولی تقریبا سه سال هست که روی عکس‌های این نمایشگاه متمرکزم.

چه سبکی از عکاسی زیادتر برایتان جذاب هست؟

تجربه برپایی نمایشگاه عکاسی را پیش از این، هم در ایران و هم خارج از ایران داشته‌اید. استقبال از این نمایشگاه‌ها چگونه بوده و چقدر به انگیزه‌هایتان برای ادامه عکاسی کمک کرده؟
استقبال از این نمایشگاه‌ها چگونه بوده و چقدر به انگیزه‌هایتان برای ادامه عکاسی کمک کرده؟استقبال از نمایشگاه‌ها خوب بوده.

با توجه به اینکه خودتان به‌عنوان یک هنرمند این روز‌ها درگیر برپایی نمایشگاه هستید، برای برپایی چنین نمایشگاه‌هایی چه موانع و مشکلاتی بر سر راه هنرمندان وجود دارند؟ کسانی بوده‌اند که در این زمینه حمایت کننده شما باشند؟
لااقل در راستای عکاسی، من چنین چیزی را تجربه نکرده‌ام، اما در زمینه‌های دیگر مثل ترجمه، مشکلات و موانعی وجود داشته؛ به طور مثال کتابی ترجمه کرده‌ام که کلا سانسور شده یا در راستای سینما هم با چنین مشکلاتی رو به رو بوده‌ام، ولی در راستای عکاسی و برپایی نمایشگاه نه.

چه هدفی از برپایی نمایشگاه عکاسی «گل‌مردگی» دارید؟ این عکس‌ها در چه سال‌هایی ثبت شده‌اند و قرار هست چه مفهومی را به بیننده امروز جابه جا کنند؟
این مبحث هم‌زمان گردید با مرگ کیارستمی در سال گذشته که در روند این مجموعه بسیار تأثیرگذار بود و اثرگذاری آن را در این نمایشگاه می‌بینید.

این مطلبو از دست ندید!  از تماشای طبیعت بی مثل ییلاق سوته لذت ببرید + عکس ها

تجربه برپایی نمایشگاه در خارج از ایران را هم دارید؛ چه تفاوت‌هایی با برپایی نمایشگاه در ایران دارد؟
برای همین، بنظرم تفاوت چندانی با برپایی گالری خارج از ایران وجود ندارد.

برنامه‌های عکاسی‌تان در بلندمدت چیست؟ هدف خاصی را برای آینده عکاسی دنبال می‌کنید؟ پروژه بعدی چه زمانی کلید زده می‌شود؟
هیچ‌وقت به طور معطوف روی برنامه عکاسی‌هایم فکر نکرده‌ام تا برای آن‌ها چیدمانی خاص مد نظر داشته باشم. عکس‌ها را می‌گیرم و بعدا به این فکر می‌کنم که برایش چه نمایشگاهی می‌شود گذاشت. ولی در این برهه علاقه مدم وقت بیشتری برای عکاسی بگذارم.

نیکی کریمی بخشی از هنرمندان مولتی‌رول هست؛ فعالیت هم‌زمان در حیطه فیلم‌سازی، عکاسی، ترجمه، بازیگری و…. در ایران هنرمندانی به این شکل کم داریم و از سوی دیگر با وجودی که در همه دنیا این مبحث رایج هست، طبق معمول هنرمندان مولتی‌رول ایرانی با نقد‌هایی رو به رو می‌شوند. شما هم در فراروی این‌گونه نقد‌ها بوده‌اید؟
فیلم‌سازی، نوشتن، عکاسی و…. فکر می‌کنم نوشتن، فیلم‌سازی، عکاسی و ترجمه همه به هم وابسته‌اند.

آیا هدفتان در راستای عکاسی ادامه‌دادن حرفه‌ای هست و به‌طور مثال دوست دارید سبک تازه ای ایجاد کنید یا دِلی کار می‌کنید؟
آیا هدفتان در راستای عکاسی ادامه‌دادن حرفه‌ای هست و به‌طور مثال دوست دارید سبک تازه ای ایجاد کنید یا دِلی کار می‌کنید؟دوست دارم آثارم دیده گردند و آن‌ها را با مردم در میان بگذارم. برای همین هم نمایشگاه برگزار می‌کنم.

برای عکاسی از عکاسان معروف هم الهام می‌گیرید یا اصولا هنرمند خاصی الهام‌بخش‌تان بوده هست؟ عکس‌ها و آثار کدام‌یک از هنرمندان را با توجه به علایق شخصی‌تان دنبال می‌کنید؟

چه در ایران و چه در خارج از ایران و در سفر‌هایی که می‌روم، اهتمام می‌کنم قطعا به نمایشگاه‌های نقاشی و عکاسی سر بزنم و آثار را نگاه کنم.

البته پیش از او، همیشه شیفته عکس‌های عباس کیارستمی بوده‌ام. نوری بیلگه جیلان، همان‌طور که همیشه خودش گفته، به سینمای کیارستمی علاقه داشته و جالب اینکه نوع عکاسی او شبیه کیارستمی هست. در حقیقت نوع عکاسی هر سه ما و خیلی‌های دیگر که به این نوع عکاسی علاقه‌مندند، مثل هم هست.

بیلگه جیلان البته خیلی نمایشگاه تصویر برگزار نمی‌کند؛ شاید در ٢٠ سالی که کار عکاسی کرده، سه بار زیادتر نمایشگاه نگذاشته باشد.

پس سر انجام، با وجودی که آثار هنرمندان معروف دیگر را هم دنبال می‌کنید، مهم‌ترین الهام‌بخش‌تان عباس کیارستمی بوده هست.
همان‌طور که پیشتر هم گفته‌ام، دید خودم در عکاسی را وامدار عباس کیارستمی هستم؛ چون سال‌ها با هم کار کرده‌ایم. تقریبا هفته‌ای یک‌بار به سمتی از ایران رفته‌ایم و عکاسی کرده‌ایم. برای همین نکات زیادی از او در مورد عکاسی یاد گرفته‌ام. در حقیقت عکاسی جدی را در کنار عباس کیارستمی تجربه کرده‌ام؛ زاویه‌ها، افق‌ها، قاب‌ها و نور‌ها را.

پس از هر سفر، عکس‌ها چاپ می‌شدند و به دقت دیده و ارزیابی و بحث می‌شدند و آن‌هایی را که زیادتر دوست داشتیم، کنار گذاشته می‌شدند و این‌گونه عکاسی گردید یکی از کار‌های همه روزه من در کنار خواندن کتاب و فیلم‌نامه و ترجمه.