تاریخ: ۶:۵۱ :: ۱۳۹۶/۱۱/۰۴
نادر مشایخی: هیچ گونه پیشرفتی در موسیقی ایران به وجود نیامده هست

نادر مشایخی می گوید: می دانید چقدر جوان با حال داریم؟ یکی از آنان قطعه ای نوشته بود که به عقیده من می توانست در خوب ترین فستیوال های دنیا اجراء شود. به چه سبب به آنان اذن کار کردن نمی دهند؟ قصد دارند دست فراوان نشود! این کار ادامه پروژه «یک سال با باخ» […]

نادر مشایخی می گوید: می دانید چقدر جوان با حال داریم؟ یکی از آنان قطعه ای نوشته بود که به عقیده من می توانست در خوب ترین فستیوال های دنیا اجراء شود. به چه سبب به آنان اذن کار کردن نمی دهند؟ قصد دارند دست فراوان نشود!

این کار ادامه پروژه «یک سال با باخ» به معیت اینتر ارکستر تهران برگزار می شود.

سالن سمندریان جان می دهد برای موسیقی

او دنبال کرد: اجرای تهران قبل از سال برگزار می شود؛ من معتقد هستم خوب تر هست این اجراء در تماشاخانه «ایرانشهر» به روی صحنه برود. سالن سمندریان آن برای موسیقی جان می دهد؛ سالن های عادی به عقیده من از لحاظ آکوستیک خیلی بد می باشند. باخ به درد تالار اتحاد نمی خورد سالن هایی با این ظرفیت تماشاگر از قرن ۱۹ باب شد؛ قبل از آن سالن ها کوچکتر بود و مردم عادت شنیداری دیگری داشتند.

مشایخی افزود: اجرای تهران قبل از سال برگزار می شود؛ من معتقد هستم خوب تر هست این اجرا در تماشاخانه «ایرانشهر» به روی صحنه برود.

او در بخش دیگری از این گفت وگو گفته بود: من موسیقی ایران را عارضه شناسی کردم که به ۷۰ مورد آمدم؛ این مورد ها مکتوب شده و به زودی به عنوان یک رساله انتشار می یابد. مشایخی اظهار کرد: مشکل ما این هست که در شهرستان ها سالن کنسرت وجود ندارد این مبحث باید عارضه شناسی شود؛ نصف شهرهای شمال کشور سالن کنسرت ندارند و باید در سینما اجراء کرد؛ حتی در سنندج و کردستان که فرهنگ موسیقایی خیلی با اهمیت هست این مشکل دیده می شود.

۷۰ مورد عارضه شناسی موسیقی ایران

این موسیقیدان در ادامه گفت: با این کتاب های آموزشی کسی چیزی یاد نمی گیرد، سر انجام هنرجوها پیش من می آیند و بیان می کنند معلم هایشان دست به تحقیر آنان می زنند.

تعلیم موسیقی در ایران باید به صورت کل عوض شود. مشایخی علاوه بر این در مورد جشنواره موسیقی فجر گفته بود: اصلا نمی شود به این رخداد جشنواره گفت، لکن زیادتر یک دورهمی هست و در برپایی آن تحولات جزیی ایجاد می شود. فستیوال باید این امکان را به بیننده بدهد که عادت های شنیداری جدید برای او ایجاد شود و امکانی ایجاد کند که هیچ جا این موسیقی را نشنود.

فستیوال باید عادات شنیداری جدید تولید کند

این موسیقیدان دنبال کرد: می دانید چقدر جوان با حال داریم؟ یکی از آنان قطعه ای نوشته بود که به عقیده من می توانست در خوب ترین فستیوال های دنیا اجراء شود. به چه سبب به آنان اذن کار کردن (شرکت در جشنواره) نمی دهند؟ قصد دارند دست فراوان نشود! اگر قصد دارند بخورند، ایرادی ندارد اما به بقیه هم اذن کار کردن بدهند.

این مطلبو از دست ندید!  تصویربرداری از یک یوزپلنگ آسیایی در پارک ملی توران

می دانید چقدر کار آسانی هست و چقدر خودشان لذت می برند؟ کمک کردن یعنی بهشت! پنج سال اذن بدهیم جوانان کار کنند و نگاه کنیم چه می شود. مشایخی گفت: اگر قرار هست فستیوال جریان ساز دارا باشیم، باید اهتمام کنیم موسیقی ای اجراء شود که تا کنون شنیده نشده هست. می دانید چقدر موسیقی وجود دارد که در ایران اجراء نشده هست؟ در ایران حتی یک نفر که بلیت فروش هست می تواندن جلوی یک پروژه را بگیرد.

او در مورد اساسنامه جشنواره موسیقی فجر که هنوز تصویب نشده هست، گفته بود: اساسنامه اگر هم داشته باشد، مربوط به داخل کشو هست.

این رهبر ارکستر گفت: جشنواره ای که قرار هست جریان ساز شود نباید منحصرا به اجرای موسیقی فکر کند. باید به نحوه ی اندیشه آدم کنونی و ایرانی فکر کردن، فکر کند.

مدام سؤال می کنند به چه سبب موسیقی ایرانی جهانی نمی شود؟، خب تقصیر خودشان هست زیرا نمی دانند ایرانی فکر کردن چیست. نمی دانند ما ایرانی ها «عِلّی» فکر نمی کنیم. موسیقی ایرانی «موسیقی عِلّی» نیست و زیبایی آن هم در همین هست و نمی دانیم به چه سبب این گوشه در ادامه آن گوشه قرار گرفته هست اما احساسمان می گوید این خوب هست. دارند با وسیله اشتباه کار می کنند.

این آهنگساز افزود: موسیقی اوایل دوران باروک (قرن ۱۷) از نظر ساختار و فرمال به موسیقی ایرانی شبیه هست، که نت نویسی شده هست. به نت نویسی آنان نگاه کنیم، نگاه کنم چه طور این کار را انجام داده اند شاید بتوانیم استفاده نماییم یا خودمان نت نویسی ای دارا باشیم که وجوه نت نویسی اوایل باروک را به وجود بیاورد.

از نت نویسی های اوایل «باروک» استفاده نماییم

ما هر چهار سال یک بار ریاست جمهور انتخاب می نماییم به چه سبب باید یک نفر ۴۰ سال در یک شورا حضور داشته باشد؟ هیچ گونه پیشرفتی در موسیقی ایران به وجود نیامده هیچ؛ لکن یک سمبل کاری مزمن جا گرفته که مدام بدتر می شود.

انتهای پیام