تاریخ: ۱۴:۴۶ :: ۱۳۹۶/۰۷/۲۱
محرومیت از رخسار روستای قروچای علیای بوکان می بارد

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کانی پرس؛ در فاصله نزدیک به ۴۰ کیلومتری غرب بوکان و در مسیر جاده این شهر به سردشت که یکی از زیباترین مناطق این شهرستان به شمار می آید روستای به نام قروچای علیا در دل کوهای بلند قرار دارد که […]

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کانی پرس؛ در فاصله نزدیک به ۴۰ کیلومتری غرب بوکان و در مسیر جاده این شهر به سردشت که یکی از زیباترین مناطق این شهرستان به شمار می آید روستای به نام قروچای علیا در دل کوهای بلند قرار دارد که محرومیت از کول و بار ان می بارد.

روستای قروچای علیا با ۱۵ خانوار  در فاصله نزدیک به ۵ کیلومتری از جاده فرعی بوکان به سردشت و هم مرز با روستای قروچای سفلی و اختومان واقع شده است.

این روستا که اغلب شغل ساکنین ان دامداری و تا حدی کشاورزی است از مهمترین عامل توسعه یعنی راه مناسب محروم هستند و سالهای طولانی است که قول اسفالت راه ۵ کیلومتری خود را از مسئولان گرفتند ولی هنوز خبری نیست.

نبود طرح هادی، نبود اب لوله کشی، نبود روحانی در روستا به علت نبود خانه عالم و همچنین مشخص نبودن وضعیت معلم این روستا با گذشت نزدیک به یک ماه از آغاز سال تحصیلی بر محرومیت این روستا پیش از پیش افزوده است این در حالی است که با همت خیرین مدرسه ساز مدرسه ای استاندارد در این روستا تاسیس شده است.

عزیز رسولی یکی از ساکنین این روستا در گفتگو با کانی پرس یکی از مهمترین مشکلات روستای قروچای را نبود راه مناسب می داند عنوان کرد: سالیان زیادی است که مردم دو روستای قروچای و آخوتمان از مسئولان قول آسفالت جاده را گرفتند ولی هنوز خبری نیست.

وی می گوید به علت شرایط آب و هوایی زمستانهای بسیار سختی بر این منطقه حاکم است و به علت نبود راه مناسب مردم این دو روستا با مشکلات عدیده ای رو به رو می شوند.

این ساکن روستای قروچای ادامه داد: متاسفانه روستای ما از هر نظر محروم است هرچند حیرین مدرسه ساز با همت مسال زدنی خود سال گذشته مدرسه ای استاندارد را برای این روستا احداث کردند ولی متاسفانه اکنون معلمی در روستا به عنوان معلم ثابت وجود دارد.

رسولی یکی دیگر از مشکلات روستا را جدای از مشکلات عدیده عمرانی نبود روحانی در روستا دانست و تصریح کرد: متاسفانه به علت نبود خانه عالم هیچ روحانی و ماموستای حاضر نیست در این روستا ساکن شود و این یکی از مشکلات اساسی روستا است.