گروه: آشپزی
تاریخ: ۱۱:۳۷ :: ۱۳۹۶/۱۱/۲۱
غذا دادن به هیولا، از آن سریال خرسند های مثل «فرندز»

هفته نامه کرگدن - نام نویسندگان؛ به متن مراجعه گردد: غذا دادن به هیولا از آن سریال های خرسند است؛ یعنی سریالی که وقت تماشا کردنش حواستان را به ساعت نمی دهید یا فکرتان درگیر اقدامات ممعوقه نمی توان.سریال خرسندرامین پیروزان: وقتی یک نفر به شما بگوید نام سریالی که می خواهد به شما معرفی […]

هفته نامه کرگدن - نام نویسندگان؛ به متن مراجعه گردد: غذا دادن به هیولا از آن سریال های خرسند است؛ یعنی سریالی که وقت تماشا کردنش حواستان را به ساعت نمی دهید یا فکرتان درگیر اقدامات ممعوقه نمی توان.
سریال خرسند
رامین پیروزان: وقتی یک نفر به شما بگوید نام سریالی که می خواهد به شما معرفی کند «غذا دادن به هیولا» است شما پیش خودتان فکر می کنید باید از آن سریال های ماورایی باشد؛ سریال هایی ماورایی با درونمایه خشونت. اما غذا دادن به هیولا از آن سریال های بی رنگ و خاصیتی است که نه دیدنش شما را کیفور می کند و نه ندیدنش. برای تماشای این سریال باید یک دستاویز شخصی دارا باشید وگرنه هیچ عامل دیگری شما را مجاب به تماشای این سریال نمی کند. دلیل شخصی من این بود که یکی از بازیگران کلیدی این سریال «دیوید شویمر» یا همان «راس» دوست داشتنی سریال «دوستان» است.  «غذا دادن به هیولا»، از آن سریال خرسند ها نظیر «فرندز» دیوید شویمر     او شخصیت مورد علاقه من در سریال دوستان است و همیشه بنظرم می آمد که بازی درخشان او است که این شخصیت را برای من مبدل به شخصیت مورد علاقه ام در میان شخصیت های کلیدی سریال «دوستان» می کند. به همین دلیل هر وقت دیوید شویمر را می بینم تمام خاطرات خوبی که به وقت تماشای ۱۰ فصل از سریال «دوستان» داشتم برای من زنده می گردد. به هوای او سریال «داستان جنایت امریکایی» را نگاه کردم که سریال خیلی خوبی هم بود و این بار به دستاویز او سریال غذا دادن به هیولا را نگاه کردم که نه توان دارم بگویم سریال خوبی است و نه توان دارم بگویم سریال بدی است. بر طبق آخرین شنیده هایم ادامه این سریال تا ابد منتفی شده و تمام سریال همان چیزی است که مشاهده می کنید، شاید هم شبیه سریال «هانیبال» سازندگان این سریال از تصمیمشان برگشتند و به صرافت ساختن ادامه سریال افتادند.    تماشای این سریال را به انسان های زیادی پیشنهاد کردم، زیادتر به آن هایی که سریال هایشان تمام شده بود و چیزی برای تماشا نداشتند. هیچ کدام بعد از تماشای سریال نگفتند دستت درد نکند چه سریال خوبی معرفی کردی برای تماشا! هیچ کدامشان هم نگفتند این سریال مزخرف چه بود که معرفی کردی برای تماشا؟ اما می دانم همه شان، تکرار می کنم، همه شان این سریال را تا انتها دیدند، حتی یکی، دو نفرشان هم پیگیر ادامه سریال و فصل بعدش گردیدند. غذا دادن به هیولا از آن سریال های خرسند است؛ سریال خرسند یعنی سریالی که وقت تماشا کردنش حواستان را به ساعت نمی دهید یا فکرتان درگیر اقدامات ممعوقه تان نمی توان اما تمام بضاعت سریال همین است؛  یعنی منحصرا همین قدر ذهنتان را درگیر خودش می کند. از این خبرها نیست که شما را درگیر خودش بکند و شما با خودتان مدام به داستان سریال فکر کنید. بعد از به پایان رسیدن سریال حتی یک دقیقه هم به سریال فکر نمی کنید. تمام شخصیت های سریال یا دست کم بیشترشان دوست داشتنی می باشند. این را به دیگران خواهیدگفت که زیادتر شخصیت های این سریال را دوست داشته اید اما اگر قرار باشد لیستی از دوست داشتنی ترین شخصیت های سریال هایی که تا اکنون تماشا کرده اید، تهیه کنید، نام هیچ کدام از شخصیت های غذا دادن به هیولا در این فهرست نیست. اگر سریالی برای تماشا ندارید، غذا دادن به هیولا گزینه بدی نیست.
 «غذا دادن به هیولا»، از آن سریال خرسند ها نظیر «فرندز» جیم استراگس
 غذای مدیترانه ای با چاشنی جنایت
درس ریال «غذا دادن به هیولا»، دیان هم مالک همین مهارت جادویی است.    تصویر آغازین، صحنه آشپزی دیان است که با مهارتی عجیب و غریب مشغول شعبده و پخت و پز است دیان و تامی با بازی دیوید شویمر یا همان راس دوست داشتنی سریال فرندز، دو رفیق نزدیکند که قرار بوده است زمانی رستوران خودشان را ایجاد کنند.
از جذابیت های حضور «راس» در این سریال که بگذریم، برای شخصیت دیان هم چیزهایی برای اکتساب محبوبیت مدنظر داشته شده است. نویسندگان در روایت داستان این سریال، کمتر اعتقادی به پیچیدگی داشته اند. ترجیح داده اند داستان را سرراست تشریح کنند و در این راستا، تا جایی که توانسته اند کلیشه گنجانده اند. به همین دلیل امکان دارد تماشای این سریال برای افرادی که عادت به داستان پردازی های ماهرانه تر دارند، چندان خوشایند نباشد. به احتمال زیاد از دیدن این سریال صبر تان سر نیم رود، اما امکان دارد دلتان نخواهد که بیدار بمانید یا اقدامات با اهمیت ترتان را نادیده بگیرید  و قسمت های متفاوت را پی در پی تماشا کنید. به همین علت سریال در جذب شما به عنوان مخاطبش، به احتمال زیاد چندان موفق نیست. اما اگر چیزی برای تماشا نداشتید و دلتان یک واقعه ی آسان، مهیج، با شخصیت های دوست داشتنی و کلیشه ای خواست، از دیدن غذا دادن به هیولا خسته نمی شوید. راستش داستان هم همین است؛ غذا دادن به هیولا، دیو یا هر چه که است. می سؤال کرد منظورمان از غذا دادن به هیولا چیست؟ با تماشای این سریال متوجه خواهیدشد. ضمنا موقع تماشای این سریال، به احتمال زیاد غذا درست کردن های آشپز پردردسر یونانی، دیان، گرسنه تان کند. این سریال را در حالت سیری یا با یک بغل خوردنی تماشا کنید.
 «غذا دادن به هیولا»، از آن سریال خرسند ها نظیر «فرندز» 
لوزرها

ترکیب مرد پرشور و حال بی خیال و زرنگ و دوست افسرده و داغدیده، ترکیبی نیست که در فیلم ها و سریال ها کم به آن برخورده باشیم. حتی سازندگان سریال «غذا دادن به هیولا» مبتکر استفاده از هنر آشپزی و آب و رنگ دادن این چنینی به فضای داستان نیستند. آن قلدر و نوکر های رنگ به رنگ هم در بی شمار فیلم و سریال دیگر تکرار شده اند. لوزرها هم در سریال ها و فیلم های زیادی نقش اول را برعهده گرفته اند و ما با داستان های زیادی رو به رو شده ایم که سازندگانش بازنده ها را بر صدر نشانده اند.
اما سریال دو نکته دارد که توان دارد علی رغم تمام این فاکتورهای تکرارشونده شما را به تماشای خود علاقه مند کند. اول این که داستان سریال فضایی که می سازد، شخصیت ها و رخدادهای در یک کلام آسان و بامزه می باشند. از طرف دیگر برای هواداران سریال «دوستان» جذابیت دیگری هم وجود دارد و آن حضور راس است؛ شخصیت دوست داشتنی این سریال که در این جا نقش پدر و دوست افسرده را بازی می کند. اما باید این حقیقت را قبول کنیم که این سریال جز «بامزگی» و به احتمال زیاد «خوش ساختی»، خصوصیت با اهمیت دیگری را یدک نمی کشد. داستان همان طور که به آن اشاره کردم، مولفه های تکراری دارد و خلاقیت چندانی در داستان، شیوه روایت و حتی شخصیت ها و بازی ها به چشم نمی خورد و توان نداریم به عنوان یک سریال درجه یک که نکات جدیدی را پیش روی مخاطب قرار می دهد، از آن یاد کنیم.    این برای سریال ها نکته مهمی است و راستش را بگویم سریالی واقعا به دلم می نشیند که یک برگ جدید را در داستان پردازی یا روایتگری رو کرده باشد. از این حیث است که علی رغم عِرق شدیدی که به سریال «دوستان» دارم و نکات بامزه سریال، توان ندارم غذا دادن به هیولا را در فهرست سریال های مورد علاقه ام جا بدهم. غذا دادن به هیولا تفریح است.
نکته مهمی که موجب می گردد این سریال را برای روزهای پراضطراب کاری پیشنهاد بدهم، این است که داستان پیچیدگی چندانی ندارد و توان دارید همراه با شخصیت ها ذهن خود را رها سازید و در یک واقعه ی فان با آنان همراه شوید. بعد از پایان سریال، داستان در ذهن شما هم تمام می گردد و درگیر آن نمی شوید. اما اگر دنبال داستانی هستید که ذهن شما را به خود مشغول کند، مملو از ماجراهای شگفت و مهیج باشد و تا مدت ها بتوانید از آن در محافل دوستانه سخن بزنید و با بقیه مخاطب هایش به آنالیز آن بپردازید، غذا دادن به هیولا گزینه شایسته ای به حساب نمی آید. غذا دادن به هیولا سریالی است که از هر جهت متوسط است و توان ندارد مخاطب های سختگیر را متقاعد کند اما سهلگیرها از آن لذت خواهندبرد.
 «غذا دادن به هیولا»، از آن سریال خرسند ها نظیر «فرندز»
کریستین آدامز

مختصر و مفید در مورد سریال «غذا دادن به هیولا»
تهیه و ترجمه مستانه تابش:
• «• «غذا دادن به هیولا» یک سریال تلویزیونی جنایی امریکایی است که طبق مجموعه ای دانمارکی به کارگردانی کیم فوپ آیکسون با نام ورشکسته ساخته شده است. هنریک روبن ژنز و مالن بلانکوف که در سریال ورشکسته به عنوان تهیه کننده حضور داشتند، تهیه کنندگی غذا دادن به هیولا را نیز برعهده گرفتند.
• • فیلمنامه اقتباسی این سریال را کلاید ب. ..
• • دیوید شویمر، بازیگر معروف سریال «دوستان» که زیادتر با نقش راس در این مجموعه شناخته می گردد، در مجموعه غذا دادن به هیولا به عنوان یکی از نقش های کلیدی حاضر است و همبازی اش جیمز آنتونی استرجس، بازیگر، خواننده و ترانه سرای انگلیسی تبار است که با ایفای نقش جود در فیلم درام رمانتیک موزیکال سراسر جهان به آوازه رسید.
• • پخش این مجموعه را شبکه ای ام سی از ۵ ژوئن ۲۰۱۶ شروع نمود اما در سپتامبر مسئولان شبکه نمایش این سریال را در حالی که منحصرا یک فصل آن به نمایش درآمده بود، کنسل کردند. در اطلاعیه ای که بعد از اعلام این تصمیم منتشر شده، آمده بود که مجموعه غذا دادن به هیولا در طی یک فصل موفق به دریافت امتیاز لازم برای تجدید قرارداد ساخت نشده است و آنان وادار می باشند ساخت آن را متوقف نمایند.
• • نخستین قسمت این مجموعه با عنوان Pilot Light روی آنتن رفت و توانست حدود یک میلیون مخاطب را پای تلویزیون بکشاند اما از قسمت دوم به بعد تعداد بینندگان سریال بشدت افت کرد، به به صورتی که قسمت آخر سریال را منحصرا ۴۰۶ هزار نفر مشاهده کردند.
• ۱ طرح قابل حدس داستان، گفت و گوهای پیچیده و غیرقابل فهم، شخصیت های نچسب و نداشتن جلوه های بصری جذاب، مهمترین نقدهایی بود که بینندگان به این سریال وارد کردند.

این مطلبو از دست ندید!  طرز پخت لازانیای سیب زمینی