تاریخ: ۲۰:۵۲ :: ۱۳۹۵/۱۱/۱۲

شهید «حبیب الله افتخاریان» درسال ۱۳۳۴ در خانواده‌ای دامغانی از روستای شهیدپرور وامرزان دیده به جهان گشود  و در سن ۳ سالگی از محبت پدر محروم گشت و سرپرستی او و خانواده‌اش را عمویش بر عهده گرفت. به دلیل شرایط مادی خانواده، تحصیل در کلاس‌های شبانه و کار و تلاش روزانه را انتخاب کرد. پس […]

شهید «حبیب الله افتخاریان» درسال ۱۳۳۴ در خانواده‌ای دامغانی از روستای شهیدپرور وامرزان دیده به جهان گشود  و در سن ۳ سالگی از محبت پدر محروم گشت و سرپرستی او و خانواده‌اش را عمویش بر عهده گرفت. به دلیل شرایط مادی خانواده، تحصیل در کلاس‌های شبانه و کار و تلاش روزانه را انتخاب کرد. پس از فراغت از تحصیل به خدمت سربازی رفت، بعد از آن در اداره برق اصفهان مشغول کار شد. او در عین حال به مبارزات سیاسی خود علیه رژیم طاغوت پرداخت و به علت فشار عوامل شاه، به کشور آلمان و بعد فرانسه مهاجرت کرد و همچنین دوره نظامی را در کشور سوریه و لبنان گذرانید. مدتی در فرانسه به محافظت از امام پرداخت. با پیروزی انقلاب مسئولیت حفاظت و انتقال خانواده حضرت امام را از ترکیه به ایران به عهده گرفت و به ایران آمد.  در ابتدای ورود به تشکیل سپاه و شکل‌دهی سازمان این نهاد مقدس پرداخت و در تشکیل سپاه اصفهان نقش ارزنده‌ای داشت.  پس از آن به مازندران عزیمت نمود و با تشکیل پایگاه‌های سپاه به مبارزه علیه شورش گنبد و بندر ترکمن پرداخت و فرماندهی سپاه آن منطقه را بر عهده گرفت. او سپس عازم جبهه جنوب شد. مدتی فرماندهی تیپ ۲۵ کربلا را بر عهده داشت و به منطقه غرب اعزام و به عنوان فرمانده سپاه مریوان و بانه مشغول خدمت شد و در این خطه مظلوم  به ایثارگری  و مبارزه علیه  خود  فروختگان  و عمال دشمنان  پرداخت و در ۱۹/۱۲/۱۳۶۳ در جبهه مریوان  هنگامی‌که  به دیدار دوست شتافت. بخشی از وصایای شهید: ما از عمرمان بهره‌ای  به  اسلام  نداده‌ایم.  شاید  این  خون  ثمره‌ای  باشد  برای اسلام عزیز و این  خونها  که  هدیه‌ات می‌کنیم ای خدای رحمان کرامت کن  و  پذیرایمان باش .