تاریخ: ۱۲:۳۷ :: ۱۳۹۷/۰۴/۰۴
روستایی که سال ها در حسرت یک کتابخانه و دستگاه تکثیر هست

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از ایکنا از سیستان‌وبلوچستان، «سیستان» اسم نقطه‌ای از کشور هست که سال‌هاست از محرومیت، خشکسالی، ریزگردها و حرارت بالای هوا رنج می‌برد، با این وجود، هیچ‌گاه نگذاشته هست محرومیت‌ها و ناملایمات، وی را از پا درآورد.در این نقطه محروم کشور، شیرمردان و شیرزنانی می باشند که مثل درخت […]

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از ایکنا از سیستان‌وبلوچستان، «سیستان» اسم نقطه‌ای از کشور هست که سال‌هاست از محرومیت، خشکسالی، ریزگردها و حرارت بالای هوا رنج می‌برد، با این وجود، هیچ‌گاه نگذاشته هست محرومیت‌ها و ناملایمات، وی را از پا درآورد.
در این نقطه محروم کشور، شیرمردان و شیرزنانی می باشند که مثل درخت گز سیستانی، در برابر همه ناملایمات، مقاوم و با اقتدار ایستاده‌اند و تسلیم عصبانیت طبیعت نمی‌شوند.
زهرا سیاسر، مربی قرآن و مدیر یکی از خانه‌های قرآنی این منطقه هست که سال‌ها، علی‌رغم دوری از هرگونه پشتیبانی مالی، به برپایی نشست ها قرآنی و تعلیم قرآن‌آموزان، از خردسال ۴ ساله گرفته تا بانوی سالخورده ۷۰ ساله، همت گماشته هست.
خانه قرآن «سیمای نور» در روستای کرباسَک، از توابع بخش شیب‌آب شهرستان زابل، فعالیت می‌کند.

روستایی که سال‌ها در حسرت یک کتابخانه و دستگاه تکثیر است

پای درد و دل این بانوی سیستانی نشستیم تا از همت و ایمانی بگوید که نگذاشت طی این سال‌ها لحظه‌ای از رفتن باز بماند؛ بانویی که رنج محرومیت را به جان خرید، اما نگذاشت چراغ محفل قرآنی‌اش خاموش گردد.
وی گفته بود: تا سال‌ها مشکل فضای آموزشی داشتیم، تا اینکه دو تن از خیّران منطقه به نام‌های یوسف‌علی و محمدرضا سیاسر، یک باب منزل مسکونی را با نیت برپایی کلاس‌های قرآنی وقف کرده و در اختیار ما گذاشتند.
سیاسر دنبال کرد: روستای کرباسک از داشتن سامانه رایانه، دستگاه فتوکپی و چاپگر محروم هست، بطوری که برای برپایی هر آزمونی، باید تا شهر برویم و برگه‌های امتحان را تکثیر کنیم.
وی اضافه کرد: با زحمت فراوان، کتاب‌های آموزشی مورد استفاده قرآن‌آموزان را تهیه کردیم، اما برای ایجاد یک کتابخانه کوچک، چندین سال هست که به نتیجه نرسیده‌ایم. در حالی که اگر فضایی در اختیار ما قرار گیرد، می‌توانیم آن را مبدل به کتابخانه کرده و علاوه بر قرآن‌آموزان، دانش‌آموزان نیز به عنوان سالن مطالعه از آن استفاده نمایند.
مدیر خانه قرآن «سیمای نور» روستای کرباسَک گفت: ما در طول سال، کلاس‌های متفاوت تعلیم روخوانی، حراست، تجوید قرآن، ادعیه و تعلیم الفبا مخصوص نونهالان را برگزار می‌کنیم، با این‌حال حمایت‌های مالی بسیار ناچیز هست.
وی دنبال کرد: در این کلاس‌ها، هم خردسال ۴ ساله‌ای داریم که حروف الفبا را فرامی‌گیرد و به‌راحتی می‌تواند قرآن را بخواند و هم بانوی سالخورده ۸۰ ساله داریم که پا به‌پای دیگران، مشغول فراگیری قرآن هست.
سیاسر گفته بود: علی‌رغم وزش طوفان‌ شدید در این منطقه و گرمای طاقت‌فرسایی که آدم را از نفس می‌اندازد، هیچ‌گاه کلاس‌های ما تعطیل نشده و در گرما و سرما قرآن‌آموزان را پای کلاس درس نشانده‌ایم.
این بانوی فعال قرآنی اضافه کرد: با این وجود، پشتیبانی مسئولین بسیار ناچیز هست، بطوری که مکررا وادار شده‌ام برای تجلیل از قرآن‌آموزان فعال و با استعداد، ظروف خانه‌ام را که مورد استفاده قرار نگرفته، هدیه کنم تا بچه‌ها داعیه خودشان را از دست ندهند.

این مطلبو از دست ندید!  آشغال های رها شده در رودخانه های منتهی به دریاچه ارومیه به روایت عکس

گفتنی هست، طی ارتباط تلفنی خبرنگار ما با دارالقرآن تبلیغات اسلامی زابل، مسئول ذی ربط از عدم تخصیص پشتیبانی مالی در سال ۹۷ اطلاع داد و اضافه کرد: حمایت‌های مالی در هر سال تنها به تعداد اندکی از مؤسسات و خانه‌های قرآن تعلق می‌گیرد و عمده دوره‌ها به‌صورت خودگردان برگزار می‌شود.

روستایی که سال‌ها در حسرت یک کتابخانه و دستگاه تکثیر است

روستایی که سال‌ها در حسرت یک کتابخانه و دستگاه تکثیر است

گزارش از هادی محمدی