تاریخ: ۱۴:۴۹ :: ۱۳۹۷/۰۸/۲۴
رایج شدن جشن مرگبار رنگ با چاشنی عارضه به طبیعت!

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، « «جشن رنگ» میراث کشور هند هست. با این وجود چند وقتی هست به جمع جشن‌های خارجی در ایران اضافه شده و پای ثابت تورهای آخر زمستان شده هست. جشنی که محققان هندی آن را تهدیدی برای طبیعت و مهم‌تر از آن جان آدم […]

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از گروه وبگردی باشگاه خبرنگاران جوان، « «جشن رنگ» میراث کشور هند هست. با این وجود چند وقتی هست به جمع جشن‌های خارجی در ایران اضافه شده و پای ثابت تورهای آخر زمستان شده هست. جشنی که محققان هندی آن را تهدیدی برای طبیعت و مهم‌تر از آن جان آدم دانسته‌اند.

رایج شدن جشن مرگبار رنگ با چاشنی عارضه به طبیعت!

بیشتربخوانید :عکس ها جالبی از جشن رنگ در هند

 « «هومن یوسفی» ـ مشاور و کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک ـ در آنالیز آسیب‌های این جشن وارداتی به پژوهش‌ها و نظریات محققان و روزنامه‌نگاران هندی استناد کرده و نوشته هست: «بسیاری از اشخاص باخبر در هندوستان این جشن را به سبب آسیب‌هایش دیگر برگزار نمی‌کنند. این آسیب‌ها هم جسمی و هم مربوط با محیط زیست هست. در هر حال فرقی نمی‌کند رنگ شیمایی با فشاری که هنگام پاشیدن دارد ابتدا بدن آدم و بعد هر موجود زنده‌ای را تا شعاع چند کیلومتری آلوده خواهد کرد.  

«Satyajit N.singh» singh» نویسنده و روزنامه‌نگار حوزه علوم و از مسئولان موزه‌های علوم هند در شهر کلکته هست. او در مقاله‌ای در مورد این جشن مقدس هندی‌ها که تازگی و نابخردانه در ایران شایع شده هست، صرف‌نظر از تاریخ آن و یا افسانه‌هایی که در توصیف آن گفته شده و برای هندی‌ها تماما آشنا هست، به فلسفه علمی جشن «هولی» پرداخته و یادآور شده که جشن رنگ در فصل بهار برگزار می‌شود؛ دوره‌ای که بین انتهاء زمستان و آغاز تابستان هست.

در این فاز رشد باکتری‌ها در اتمسفر و در بدن فراوان هست و آتش روشن کردن در این جشن باعث قتل باکتری‌ها می‌شود. پس از آن با حرکات رقص و کمک گرفتن از رنگ‌ها به احیای بدن خود کمک می‌کردند، اما این رنگ‌ها چه بودند؟

او می‌گوید که با روشن کردن آتش، مردم خاکستر بر پیشانی می‌گذاشتند و با برگ‌ها و گل‌های درخت انبه به سلامتی خود کمک می‌کردند. پس از آن با حرکات رقص و کمک گرفتن از رنگ‌ها به احیای بدن خود کمک می‌کردند، اما این رنگ‌ها چه بودند؟رنگ سبز ترکیبی از برگ‌های خشک شده درختان، برگ‌های بهاری، سوزن‌های کاج. رنگ زرد تشکیل شده از گل آفتابگردان و کوکب. رنگ قرمز درست شده از رز یا پوست درختان سیب جنگلی، انار، زعفران، مخلوط آهک، زردچوبه و پودر پرتقال. رنگ آبی تهیه گردیده از انگور بنفش.

رنگ قهوه‌ای ترکیبی از برگ‌های خشک شده چای و برگ درخت افرا و رنگ سیاه که از بعضی گونه‌های انگور تهیه می‌شد.

به گفته این روزنامه‌نگار هندی مردم در جشن اصیل هولی، بدن خود را با رنگ می‌پوشاندند نه این‌که روی دیگران رنگ بپاشند.

او گفته که رنگ‌های تصنعی موجود در بازار که اکنون در جشن رنگ استفاده می‌شود، دارای مواد سمی اکسید سرب، گازوئیل، ید، کروم و سوفلات مس هست، در نتیجه در جشن رنگ بیشتر از آن‌که طبیعت عارضه ببیند، سلامتی اشخاص در فراروی خطر هست. این روزنامه‌نگار علمی ترکیب رنگ‌هایی که در این جشن استفاده می‌شود را این‌طور توضیح داده هست: رنگ سبز در بر دارنده سولفات مس که آلرژی چشم و کوری موقت را ایجاد می‌کند. رنگ قرمز در بر دارنده جیوه که خطر مبتلا شدن به سرطان پوست، عقب ماندگی ذهنی و فلج و عارضه بینایی را بهمراه دارد. رنگ بنفش در بر دارنده یدیدکروم که آسم و آلرژی را علت می‌شود. رنگ نقره‌ای در بر دارنده برمید آلومینیوم که سرطان‌زا هست.

نویسنده دیگری به اسم «Lavanya Donthamshetty » در مقاله‌ای دیگری به چالش این جشن مقدس در هند پرداخته و این سوال را مطرح نموده هست که چگونه می‌شود به مذهب پایبند بود و جشنی با این پهنه خراب کردن ایجاد کرد؟ »

رنگ آبی که مشکلات پوستی در پی دارد و رنگ سیاه که نارسایی کلیه و ضعف یادگیری را باعث خواهد گردید. اما نکته اینجاست چگونه جشنی که هندی‌ها بر سر بود و نبودش باهم چالش دارند برای ما این همه جذاب شده هست؟ »

این مطلبو از دست ندید!  فیلم/ حرکت جالب مردمی به نام"نذر طبیعت"

یوسفی در ادامه این یادداشت عبارت کلیدی «When religious practices destroy the environment» را برای جست‌وجو پیشنهاد نموده و به فایل پی‌دی‌اف مقاله‌ای علمی که با آمار و نمودار به ارزیابی جشن هولی و خراب کردن محیط زیست بر اثر آن پرداخته، اشاره کرده و ادامه داده هست: «این‌ها تحلیل‌های هندی‌های باخبر درباره‌ی جشنی هست که برایشان جنبه مذهبی دارد و اکنون به علل زیست محیطی به یک چالش مبدل شده که منسوخ کردن آن یعنی مقابله با مذهب و ادامه دادن آن یعنی مقابله با حیات. اما نکته اینجاست چگونه جشنی که هندی‌ها بر سر بود و نبودش باهم چالش دارند برای ما این همه جذاب شده هست؟ »این کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک یادآور شده هست: «از اصول توسعه پایدار در گردشگری این هست که باید به فرهنگ دیگران احترام گذاشت بخصوص به مذهب و اگر آن را نمی‌پسندیم می‌توانیم در آن شرکت نکنیم. این اصل زمانی ارزش دارد که ما در کشور هند به دیدن فستیوال جشن رنگ برویم. »

اگر تمایل دارا باشیم می‌توانیم به جای این‌که از طبیعت کشورمان مایه بگذاریم از جیبمان خرج کرده و به هند سفر کنیم، ضمن گردشگری در این جشن که ماه مارچ سال آینده به مدت دو روز در این کشور برگزار می‌شود، شرکت کنیم.

»وی معتقد هست گاهی یک جاذبه با تغییر جغرافیایی به دافعه مبدل می‌شود و در ادامه به دیگر جشن‌های وارداتی نظیر هاولوین، ولنتاین، هولی و تنکس گیوینگ که در ایران رو به افزایش هست، ‌ اشاره کرده و نوشته هست: «این اتفاق نشان‌دهنده آن هست که جای رویدادی به اسم جشن در کشور ما تهی هست، یعنی ما برای جشن متولی نداریم. سازمانی وجود دارد به اسم میراث فرهنگی، صنعت های دستی و گردشگری که علی الظاهر علاقه ندارد متولی میراث و یا فرهنگ باشد که یا باید اسمش را عوض می‌کرد و یا توصیف فعالیت‌هایش را.

اگر این سازمان متولی میراث بود باید برای سر و سامان دادن به جشن‌های کهنِ سراسر سلامت، صحت، امنیت و شادی ایرانی کوشش می‌کرد. ما حجم قوی فرهنگی برای نشاط مردم داریم که عامدانه آن‌ها را مشاهده کرد می‌گیریم و راهمان را کج می‌کنیم تا نبینیمشان.

در نتیجه مردم هم راهشان را کج می‌کنند و از جشنی به اسم هولی سر در می‌آورند. اقتصاد در همه چیز سخن اول را می‌زند، اما چون ما به بهره‌های کوتاه مدت و سامانه بزن در برو عادت کرده‌ایم، چشممان را بر منفعت های درازمدت اقتصادی بسته‌ایم، به طور مثال این‌که از جشن «طبیعت‌برانداز» سیزده بدر بسیار راضی هستیم و در تمام شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی آن را تبلیغ می‌کنیم. این درحالی هست که سال‌هاست با چهارشنبه‌سوری می‌جنگیم و به جای فرهنگ‌سازی و تبلیغ درست برای این جشن مردم را حریص می‌کنیم که از یک ماه قبل مواد محترقه بخرند.

زیادتر آژانس‌ها در شرایط اقتصادی فعلی ورشکسته‌اند، بعضی‌ها پا روی وجدان می‌گذارند و برای محافظت خود به جنگ طبیعت می‌روند و از ناآگاهی و نیازهای مردم سوءاستفاده می‌کنند. اینجا دو مرتبه هم متولی کلیدی سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هست که باید نظارت درستی داشته باشد و با استراتژی‌های مناسب شرایط را در وضع عدم قطعیت کنترل کند.»

سازمانی به اسم محیط زیست هم وجود دارد که عرصه فعالیتش را بسیار محدود کرده، درحالی‌که پهنه کلیدی این سازمان به پهنه ایران هست.

پایکوبی پاییز در جاده اسالم _ خلخال جشن رنگ در مسجد نصیرالملک ـ شیراز احیای آیین‌های بومی ـ جشن رنگ یک ایرانی پشتیبانی از عشایر  ـ جشن رنگ ایرانی احیای کارگاه‌های قالبی بافی ـ جشن رنگ یک ایرانی

مرجع: ایسنا