تاریخ: ۵:۴۴ :: ۱۳۹۶/۰۹/۰۴
ذبح ۱۳۵ میلیارد دلار به پای دلالان گازی

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از مشرق، ، علی رغم اینکه وزیر نفت برای فروش گاز ایران از هر توجیهی بهره می برد تا ارزان فروشی گاز را به یک شرکت نروژی و نماینده گذشته اصلاح طلب، یک اقدام کارشناسی ارائه کند، ارزیابی های کارشناسی نشان می دهد چنین ادعایی از پایه نادرست […]

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از مشرق، ، علی رغم اینکه وزیر نفت برای فروش گاز ایران از هر توجیهی بهره می برد تا ارزان فروشی گاز را به یک شرکت نروژی و نماینده گذشته اصلاح طلب، یک اقدام کارشناسی ارائه کند، ارزیابی های کارشناسی نشان می دهد چنین ادعایی از پایه نادرست هست. 

 

  فارغ از این حاشیه، ضروری هست درنظر داشت که گاز طبیعی کاربردهای بسیاری در صنعت ها کشور دارد، یکی از ارزشمند ترین این مورد ها، تزریق گاز به میادین نفتی هست. با دقت به اینکه تزریق گاز باعث عدم کم شدن تولید نفت از میادین و در مرحله بعد افزایش تولید هست ولی وزارت نفت در مرحله حال حاضر هیچ گاه این ارزشمند را در فرمان کار قرار نداده علی رغم آنکه اهتمام بسیاری به افزایش ضریب بازیافت دارد. 

  

یک مدعا و فراموشی آن

  روزی که از قراردادهای تازه نفتی پرده برداری گردید و انتقادات بسیاری را برانگیخت، وزیر نفت و سایر مسئولان نفتی در دفاع از این مدل قراردادی، روی افزایش ضریب بازیافت مخازن نفتی اهتمام کردند و بیان کردند: با اعمال این قراردادها، شرکت های خارجی تکنولوژی های تازهی به ایران می آورند که باعث افزایش ضریب بازیافت از مخازن می شود.  

البته در اوایل مطرح شدن این انتقادات گفته گردید، گاز اضافی نداریم ولی امروز که تولید گاز ایران در پارس جنوبی دو برابر شده هست، قرار هست به میزان کل تولید گاز یک میلیارد متر مکعب در روز برسد، چنین توجیهی دیگر پذیرفته شده نیست. 

 

نقش تزریق گاز در افزایش ضریب بازیافت

تقریباً کل گاز تزریقی به مخازن، در وقت مورد احتیاج قابل استحصال هست و برخلاف دیگر شیوه های سیال تزریقی یک هزینه کرد به شمار نمی رود، لکن مخازن نفتی مشابه مخازن ذخیره گاز نیز عمل می کند، در دستاورد به جنبه اقتصادی تزریق گازهای هیدروکربوری برای کشور و نسل های آتی زیاد ارزشمند هست. 

  بعضی برآوردها نشان می دهد به ازای هر سرمایه گذاری یک دلاری برای تزریق گاز به مخازن هیدروکربوری، حدود ۴۰ دلار نفع از حهت های دیگر حاصل می شود  که  همسویی سیاست های تزریق گاز به مخازن نفتی با محافظت منفعت های ملی را نشان می دهد، در دستاورد تا هنگامی که ارزش و ظرفیت گاز مورد احتیاج برای تزریق در مخازن نفتی و برداشت صیانتی از این مخازن مشخص نشود، سیاست تشویق صادرات گاز با منفعت های ملی همسو نخواهد بود. صادرات گاز ارزان، کشورهای مقصد را از صادر کردن گاز صنعتی ارتقا می دهد از انجایی که این ظرفیت برای توسعه کشور را از دست داده ایم. 

چند عدد برای اطلاع

  همان طور که گفته گردید، وزیر نفت علاقه ای به تزریق گاز ندارد و توجهش بر صادرات گاز معطوف هست، آن هم از تنوع ارزان فروشی. در سال ۹۴با وجود آنکه طبق برنامه تولید شرکت ملی نفت ایران جهت محافظت تولید، ضروری هست هر روز اکثر از ۱۳۰میلیون مترمکعب گاز به میدان های قدیمی کشور تزریق می گردید، ولی گزارشات نشان می دهد میزان تزریق افزایش محسوسی نسبت به سال ۹۳ نداشته است؛ بعضی پژوهش ها نشان می دهد ضروری هست تزریق هر روز تا اکثر از ۴۵۰میلیون مترمکعب گاز در مخازن نفتی ایران که در نیمه دوم عمر خود قرار دارند، صورت دریافت کند. 

از انجایی که کشورهای نفتی جهان از ذخایر گازی قابل دقتی بهره مند نیستند، با واردات گاز از کشورهای همسایه خود، آن را به میادین نفتی خود تزریق می کنند ولی در ایران، وزیر نفت ارزان فروشی نفت را به افزایش درآمدهای کشور ترجیح می دهد.  

به گفته کارشناسان در صورت تأمین گاز برنامه شده، ضریب بازیافت مخازن دست کم ۱۰درصد افزایش می یابد ولی وزارت نفت بدون دقت به پایبندی طرحی خود، قسمت تزریق گاز را افزایش نداده و در ازای آن ارزان فروشی گاز به کرسنتی ها را در فرمان کار قرار داده هست.

البته چنین جریانی در وزارت نفت نهادینه شده هست به طوری که در بحث خودکفایی در تولید بنزین، پس از ۴ سال و نیم تاکنون یک مرحله از سه مرحله پالایشگاه ستاره خلیج فارس راه اندازی نشده است!

منبع: روزنامه جوان