گروه: مسافرت
تاریخ: ۲۰:۰۶ :: ۱۳۹۶/۱۲/۲۴
جاذبه های گردشگری روستای زرگر

جاذبه های گردشگری روستای زرگر – ایران در این پست قصد داریم شما کاربران عزیز را با مناطق توریستی ایران آشنا کنیم . در این مطلب قصد داریم جاذبه های فرهنگی و سنت های روستای زرگر را برای شما به نمایش می گذاریم. در صورتی که قصد سفر دارید پیشنهاد می کنیم روستای زرگر را […]

جاذبه های گردشگری روستای زرگر – ایران

در این پست قصد داریم شما کاربران عزیز را با مناطق توریستی ایران آشنا کنیم . در این مطلب قصد داریم جاذبه های فرهنگی و سنت های روستای زرگر را برای شما به نمایش می گذاریم. در صورتی که قصد سفر دارید پیشنهاد می کنیم روستای زرگر را از دست ندهید. امیدواریم مقاله مناطق توریستی این روستای در ایران برای شما نیز جذاب باشد و مورد توجه شما قرار بگیرد.

یکـی از روستاهای گردشگری ایران روستای زرگر است .روستای زرگر ، روستایی نیمه ایرانی اروپایی هست که در ۱۰۰ کیلومتری غرب تهران قرار دارد. مردم روستای زرگر در عین ایرانی بودن ، اروپایی هم می باشند . هم فارسی حرف می کنند و هم ترکی می دانند. از نظـر ساختـار چهره هم شبیه آریایی ها می باشند ، هم گلادیاتورها و وایکـی نگ ها. شغل مهـم مردم روستا کشاورزی و دامپروری می باشد. مثل همـه روستاها مرغ و خروس و غاز دارند. خانـم ها روستا خودشان نان می پزند و در مشک هایشان دوغ و کره درست می کنند. ماست و پنیر می بندند و..

زبان اهالی روستای زرگر یکـی از جاذبه های گردشگری آن می باشد. آن ها به زبان ” رومانو ” حرف می کنند. به این زبان زرگری هم می گویند اما نه از آن زرگری هایی که پـس از هر حرف، «ز» می گذارند و زبانشان می گـردد «دزرزوز». داستـان زبان رومانو زیـادتر شبیه افسانه می باشد. زرگری ها خودشان هم دقیقا نمی دانند متعلق به کجای دنیا می باشند و چه شد که به ایران آمدند و شدند رومانوی شیعه کشاورز ایرانی که به زبان ترکی هم مسلط می باشد.

51144

دربـاره روستای زرگر حکایت های مختـلفی وجود دارد . حسب یک حکایت ، رومانوها طایفه ای می باشند که قرن ها پیش از مرزهای شمال ایران وارد شده اند و چون زندگـی عشایری داشته اند در قسمـت های مختلـف ایران پخش شده اند و به تدریج یکجانشین شده اند و کشاورزی و دامداری را پیشه خود کرده اند. روایتی دیگر ولی می گوید رومانوها اصالتا ایرانی اند و به خاطر شجاعت شان، جزو سربازان قزلباش شاه عباس صفوی بوده اند. عده ای نیز معتقد هستند چون زرگرها جنگجو و دلیرند هرگز با حکومت های وقت، سر آشتی نداشته اند و برای این که حکومت ها از تهدید شان مصون باشند آنان را در دنیا پخش کرده اند؛ هرچند این عده نمی گویند که چه حکومتی، در چه وقتی و از کدام سرزمین چنین تصمیمی گرفته می باشد.

اما مردم روستای زرگر گاه خودشان را مردمانی از کشور رومانی می دانند و گاه از یونان و گاه زبان رومانو را ملاک قرار می دهند تا بگویند ریشه در کشور ایتالیا دارند. معتقدان به این حکایت گفته می شود که در جنگ ایران و روم، ۴۰۰ شخـص از رومانوها به دست پادشاه ایران اسیر شدند، ولی چون اعضا های ورزیده و پر قدرت داشتند مورد عفو پادشاه قرار گرفتند و در نزدیکـی قزوین ساکن شدند. افسانه ها می گوید مردم روستای زرگر از بقایای کولی های اروپا می باشند ، ولی چون ماهیت این افسانه ها روشن نیست، زرگرها خودشان را ایرانی می دانند؛ هرچند به زبان رومانو سخن می گویند. وقتی زرگرها به زبان رومانو با هم حرف می زننند فردی که شنونده است، حتی واژگـان را هم تشخیص نمی دهد، چه رسد به معنی شان.

روستای زرگر

می توان گفت که هیچ فردی جز زرگرها از زبان رومانو سر در نمی آورد و هیچ فردی نمی داند که این مردم از چه آب و خاکی ریشه گرفته اند. برای این زرگرها همیشه دو به شک زندگـی می کنند.قدیمی‌های روستا گفته می شود كه در وقـت جوانی‌شان پیرمردی در زرگر بود كه همـه حساب و كتاب‌هایش را به زبان روسی می‌نوشت، ولی پـس از مرگ وی نوشتن به زبان روسی ورافتاد. حالا این مردم همه‌شان به زبان رومانو حرف می‌زنند و به لاتین می‌نویسند.

روستای زرگر فقط روستایی در ایران هست که زبان رومانو را حفظ کرده است و سرنوشتش مثل نسل فراموش شده رومانو در شهریار، قوچان، بیله سوار و خوی نشده می باشد. با وجود این که داستـان ها و افسانه ها ، زرگرها را به نقاطی از اروپا مرتبط می کند ، ولی با این حال آنان عاشق ایرانند و خودشان را ایرانی می دانند. آنان هرجا که باشند با همـان خط لاتین شان می نویسند: meen iranisom (من ایرانی هستم). Kato dayatar oyolom (اینجا از مادر دیده به جهان گشود م) و irani boot manga (و کشورم را دوست دارم).

36051

در دنیا حدود ۱۸ هزار شخـص به زبان رومانویی حرف می نمایند که اکثرا در اروپا زندگـی می کنند و حاوی تشکیلات می باشند . سالانه در ترکیه نشست برگزار می کنند. زرگرهای ایران ، زبان رومانو را چنان با زبان فارسی و ترکی در هم آمیخته اند که اصالت این زبان به شکلی که در اروپا تلفظ می گـردد از میـان رفته می باشد.

آیرانه سی 

یکـی از نوشیدنی های خیلی ویژه اهالی روستای زرگر ، آیرانه سی می باشد. این نوشیدنی ویژه میهمانان عزیز کرده می باشد. آیرانه سی یعنی دوغ آن هم دوغی خنک شده با تکه های یخ که یک قاشق غذاخوری پر رویش کره هست و نصیب هر مهمانی نخواهد شد.

قمیل و فاملا

“قمیل” در زبان رومانو ، همـان “کمل” در زبان انگلیسی و به معنای شتر در زبان فارسی هست که زرگرها “ک” آن را “ق” تلفظ می کنند. “فاملا” هم که همـان “فمیلی” در زبان انگلیسی هست که به معنای خانواده می باشد. “پیری” و “سمنتی” هم به معنای ادویه و فلفل می باشد. سیمان که دیکتع و تلفظش شباهت بیشتری به واژگـان انکلیسی دارد. زرگرها زبانشان را هم به حروف لاتین می‌نویسند؛ احتمالا برای این هست كه اصرار دارند بگویند اجدادشان مردمی از مردمان رم بوده‌اند.

resized_1208578_257

عاشق کتاب و چوگور

در مراسم عروسی که در روستا برگزار می گـردد ، عاشق کتاب حضور می یابد و همراه با نواختن چوگور به حکایت داستـانی عاشقانه می پردازد. مردم روستای زرگر ، با این‌كه آداب پیوندو زندگـی و لباس به تن کردن شان شباهت بیشتری به تهران پیدا كرده، ولی با این حال، عاشق كتاب و ضربه‌های مضرابش بر چوگور و داستـان‌های عاشقانه‌اش را به تمام برنامه‌های سرگرم‌كننده رایـج در مراسم پیوندترجیح می‌دهند. وقتی وی می‌خواند و می‌نوازد تمام روی زمین می‌نشینند و زانوها را در بغل می‌گیرند و محو داستـان‌های عاشقانه تركی‌اش می‌شوند چون زرگرها باور دارند كه این عشق هست كه موجودات را به حركت وا می‌دارد.

وفاداری مردم روستای زرگر

مردم روستای زرگر عاشق خانواده ی خود می باشند . وفاداری آن ها به میزانی هست که زنی که شوهرش می میرد هیچوقت پیوندنمی کند و مردی که همسـر دارد ، هیچوقت سراغ زنی دیگر نمی رود و چنان چه کسی خلاف نماید از روستا طرد می شود . این رسم زرگرهاست كه مردمش بسیار روی آن تعصب دارند. آنان نه اهل طلاق‌اند و نه اهل بی‌وفایی و پیمان شکنی و خیانت ؛ این هم یك رسم برآمده از ایل می باشد.