تاریخ: ۱۷:۴۶ :: ۱۳۹۷/۰۲/۳۰
«تربیت دینی کودک» نوشته آیت الله حایری شیرازی(ره) منتشز شد

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از ایکنا؛ ؛ کتاب «تربیت دینی کودک» نخستین جلد از مجموعه درس‌های تربیتی آیت‌الله حائری شیرازی هست که با نگاهی نو، به محورهای کلیدی تربیت اسلامی می‌پردازد. نویسنده در مقدمه کتاب می‌آورد: «امروزه آموزش و تربیت از ‌مسائل بسیار با اهمیت عالَم هست. اساس امنیت عالَم به آموزش […]

«تربیت دینی کودک» نوشته آیت الله حایری شیرازی(ره) منتشر شد

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از ایکنا؛ ؛ کتاب «تربیت دینی کودک» نخستین جلد از مجموعه درس‌های تربیتی آیت‌الله حائری شیرازی هست که با نگاهی نو، به محورهای کلیدی تربیت اسلامی می‌پردازد.

نویسنده در مقدمه کتاب می‌آورد: «امروزه آموزش و تربیت از ‌مسائل بسیار با اهمیت عالَم هست. اساس امنیت عالَم به آموزش و تربیت برمی‌‌گردد. اگر انسان‌ها بد آموزش و تربیت شوند، ‌ابزار هجوم فرهنگی خواهند گردید. اگر عالَم بخواهد از این وضعی که در آن هست آزاد گردد، آن آزادی در گرو اصلاح روش آموزش و تربیت هست. با اصلاح این روش، علما و دانشمندانی ظهور خواهند کرد که عالَم به‌‌واسطۀ ‌آن‌ها اصلاح خواهد شد».

وی در ادامه می‌نویسد: «جهانی که می‌‌خواهد از هر لحاظ جهانی گردد، به تمدنی احتیاج دارد که جهانی باشد و از جنس توحید و توجه به خدا. لازمۀ ایجاد تمدن جهانی، امنیت هست و امنیت به قدرتی ماورایی احتیاج دارد که کسی بر آن سیطره نداشته و خودش بر خودش مسلط باشد؛ به‌‌نحوی که نفسانیات بر او غلبه نکند و بتواند ضامن امنیت عالم باشد. اگر این تمدن بخواهد در عالَم پایه‌‌گذاری گردد، آغازگر آن برنامه‌‌ریزیِ برنامه‌‌های تربیتی برای بچه‌‌هاست».

کتاب «تربیت دینی کودک» در شش بخش تنظیم و تدوین شده هست: ۱ـ جهان بینی تربیتی، ۲ـ دین و آموزش و تربیت، ۳ـ تربیت بر مبنای فطرت، ۴ـ عاملان تربیت، ۵ـ روش‌های سوء تربیتی و ۶ـ پرسش‌ها و پاسخ‌های تربیتی.

این کتاب از یک سو به موضوعات اساسی تربیت اسلامی و تربیت دینی کودک و نوجوان(به مخصوص دانش‌آموزان) می‌پردازد و از طرفی دیگر راهکارهای تربیتی برای برون‌رفت از وضع فعلی جامعه را بیان می‌کند.

آیت‌الله حایری شیرازی در این کتاب، با بیان و قلم شیوای خود مباحثی چون فطرت زیربنای تربیت، فطرت و طبیعت کانون تمایلات آدم، تفاوت آموزش و تربیت، تفاوت اکتساب دین و اکتساب علم، اصلاح آرزوها آغاز کار تربیتی، مراحل تربیت فرزند از نگاه معصومین(ع)، نحوه شکل‌گیری پایبندی در کودک، استراتژی‌ها و تاکتیک‌های مربی، تربیت دینی تربیتی دوطرفه، راهکارهایی برای تربیت کودک و نوجوان، تشویق و تنبیه حساب شده، تربیت دیکتاتورساز و دیکتاتورپذیر، دوری از افراط و تفریط، مداخله والدین و تربیت تصنعی، ریشه‌های فرهنگی مشکلات اقتصادی، راهکارهای اجتناب از پرورش دورویی و تظاهر در کودک، تربیت مشرک پرور، روش‌های تربیتی طبیعت‌گرایانه و… بیان می‌کند.

نگارنده در بخش‌هایی از کتاب آورده هست، ‌تربیت فرزند مثل پرورش گُل است‌. گل را آب می‌دهند و در نور می‌‌گذارند و همۀ زمینه‌‌ها را برای شکفتن آن فراهم ‌می‌کنند تا خودش باز گردد. اگر آدم بخواهد با دستش به بازشدن گل کمک کند و به آن شکوفایی تصنعی بدهد، آن را خراب می‌‌کند. ممکن نیست کسی مدعا کند حاضر هست گلی را بدون آنکه خراب گردد، باز کند، دخالت‌‌ها‌‌ی زیاد والدین هم برای خوب‎شدن فرزند، اگر به‎ حد شکوفایی تصنعی برسد، همین ‌طور می‌‌شود و کار را خراب می‌‌کند.

وی می‌نویسد: تربیت مثل وضو هست و آموزش مثل الفاظ نماز هست. کسی نمازش صحیح هست که وضو داشته باشد. امام(ع) مطالبش حق بود؛ مثل الفاظ نماز. اما باوضو هم بود؛ یعنی با صدق و اخلاص و صمیمیت حرف می‌‌گفت. از آموزش و تربیت او، استادهای صدّیق و مخلصی برخاستند که رفتند و با آگاه‌‌کردن مردم، آن قیام بی‌‌نظیر را برپا کردند. امام با اصلاح روش آموزش و تربیت علما، ملتی را زنده و آزاد کرد. همگامی با طبیعت در طفولیت موجب رشد فطرت در کودک می‌‌شود. اگر کودک از آغاز طفولیت، همگام با طبیعت رشد نکند و طبیعت او بسوزد، فطرت نمی‌‌تواند از میانۀ آن جوانه بزند.

این مطلبو از دست ندید!  آشغال های جامانده در طبیعت گیلان؛ ارمغان مسافران تابستانی

نویسنده معتقد هست که تربیت باید از اصلاح ارادۀ مُتربّی برای انتخاب آرزو آغاز گردد. اصلاح آرزو، آغاز کار تربیت دینی هست. اگر قرار باشد انقلابی در جوانان صورت گیرد، انقلاب در آرزوی ‌آن‌هاست. انقلاب فرهنگی و زیربنایی در آدم، دگرگون‌شدن نوع آرزوی آدم هست. باید در آرزوی آدم، بقا حاصل گردد تا الله و رسول و دار آخرت را بخواهد. این تربیت هست.

به اعتقاد نگارنده، اینکه دانش‌آموز منحصرا درس بخواند، مثل این ‌است که در استخری با عمق یک متر شنا کند. درست هست که خطر ندارد؛ اما شناکردن در آن عمق، هنری هم نیست. وقتی دانش‌آموز به‌عنوان‏ سخنران و مدرس و… وارد اجتماع گردد، درست هست که امکان غرق‌شدن و از راه به‌‌درشدن دارد، اما با اهمیت این هست که در عمق زیاد شنا کند و اگر سالم بماند، هنرمند هست. باید پله‌پله عمق محل شنا را زیاد کرد تا شخص بتواند وارد جامعه گردد و مشکل‌ خود را حل نماید و به تناسب زمان و مکان و وضع، روی پای خود بایستد.

وی می‌نویسد: در تربیت، باید از فرزند یا شاگرد فاصله گرفت تا شکوفا گردد. ..، ، همه‎شان‌‌، فاصله‎گرفتن‌‌های لازم از کودک هست. ..، ، کار را تصنعی می‌‌کند و با پیدایش کوچک‎ترین راه فرار، دو مرتبه سر جای اولش برمی‌‌گردد. آدم باید با پای خودش برود، نه اینکه وی را ببرند.

نگارنده معتقد هست، مربی باید از راه‎های مناسب به شاگرد، ملاک خوب و بد عمل را یاد بدهد. صحیح نیست برای کودک، مصادیق خوب و بد را مدام معیّن کند؛ زیرا مربی همیشه در کنار کودک نیست که این کار را برای او انجام دهد. مربی یا پدر و مادر، با پاسخ‎دادن به همۀ پرسش‌های طفل، وی را مقلد و عاجز بار می‌‌آورند؛ اما اگر به‌جای ‏ده‎ها بار جواب‎دادن، ملاک حق و باطل یا راهِ یادگرفتن جواب سوال را به وی بدهند، مسائل دیگر را خودش می‌شناسد و انتخاب می‎کند.
چاپ اول کتاب «تربیت دینی کودک» در ۲۲۰ صفحه، قطع رقعی و دو رنگ به نرخ ۱۳۰۰۰ تومان در اردیبهشت ۱۳۹۷ چاپ گشته هست.

دفتر نشر معارف تاحالا شش کتاب «تعلّق؛ کانون دگرگونی در انسان»، «آیینه تمام نما: گفتارهای عاشورایی»، «حکومت جهانی خدا: ۷۰ نکته اعتقادی و اخلاقی» و «با علی(ع) در صحرا: توصیف دو حکمت از نهج البلاغه»، «نماز» و «تحجّرگرایی» (حوزه و روحانیت) را از این متفکر فقید منتشر نموده هست و در آینده نزدیک، کتاب‌های «تربیت اسلامی»، «شیطان»، «تفکر» و «اخلاق اسلامی» را از وی منتشر می‌کند.

انتهای پیام