گروه: بلیط
تاریخ: ۱۶:۴۲ :: ۱۳۹۷/۰۸/۱۴
اسرار صندلی پرکن ها: هزارتوی بلیت های رایگان تئاتر لندن

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از خبرنگار فرهنگی ، ، این روزها در تهران بحث بر سر بلیت‌های رایگان و عارضه این رویه بر مخاطب‌شناسی تئاتر بسیار طرح شده هست. روزنامه گاردین اخیراً مقاله‌ای با مبحث بلیت‌های رایگان در لندن به قلم مایسی لینفورد منتشر نموده هست.  آنچه می‌خوانید متن کامل این مقاله […]

به گزارش راهنمای سفر من به نقل از خبرنگار فرهنگی ، ، این روزها در تهران بحث بر سر بلیت‌های رایگان و عارضه این رویه بر مخاطب‌شناسی تئاتر بسیار طرح شده هست. روزنامه گاردین اخیراً مقاله‌ای با مبحث بلیت‌های رایگان در لندن به قلم مایسی لینفورد منتشر نموده هست.  آنچه می‌خوانید متن کامل این مقاله کوتاه هست:

***

  آنچه می‌خوانید متن کامل این مقاله کوتاه هست:تئاتر در لندن می‌تواند شبی گران نرخ باشد؛ در حالی که زیادی از سالن‌ها طرح‌های برتی بلیت‌های ارزان‌تر دارند، گزینه دیگری ملحق شدن به صفوف خبرنگاران هست.

در سامانه اجرایی زیر سطح سرزمین تئاتر، خبرنگاران تنها هزینه رزروهای حاشیه‌ای را می‌پردازند که روی بلیت‌های رایگان برای چالش‌گران نمایش - افرادی که توسط به باد انتقاد گرفته می‌شوند یا توجهشان جلب نشده است- اعمال می‌شود. توانسته‌ام بر دوستان و خانواده اثرگذاری بگذرام با سوق دادنشان به سوی نمایش‌های غیرمعمول و تجربی، و علاوه بر این موزیکال، باله و اپرا. خبرنگاران (Papers) - به این سبب که روی کاغذ شکاف‌های موجود با مخاطب را می‌پوشانند (Paper)- به مخفی کردن چیزی کمک می‌کنند که یک نمایش در حال مقابله با آن هست و امیدورانه به نمایش الهام مصطلحی عاریه می‌دهد، ای کاش که خوب باشد.

بلیت‌ها در گیشه جمع‌آوری می‌شود  یا اگر سالن هوشیار از تحریک سوءظن عادت‌های معمولی باشند، از عملیاتی در یک مکان مجاور. اگر بدانید در پی چه هستید، می‌توانید جریان مداوم صندلی پرکن‌ها را در حال ترک یک کافی‌شاپ مشخص در مرکز لندن با بلیت‌های وست اند به جای بلیت‌های سفید سخت ببیند.

شما امکان دارد به یک موزیکال پیروز پاداش بروید که سروصدا کرده هست، کف زدن‌های پرشور را می‌شنوید و فرض می‌کنید این یک موفقیت بزرگ هست؛ اما یک سوم از مخاطب های می‌تواند صندلی پرکن باشند. ممکن است آنان در جایگاه‌های مخصوص باشند؛ در حالی‌که بلیت‌خرها گردن‌های خود را  در صندلی‌های ارزان نرخ می‌چرخانند. به نظر به دشواری عادلانه می‌آید؛ اما اگر بلیت‌ها به شیوه‌ای نومیدکننده و کمتر تاکتیکی تکه‌تکه می‌شوند، احتمال ارزیابی ناعادلانه‌ا انباشته‌ای از رسانه‌ها را باعث گردد و  و همه را درگیر شرم‌ساری کند.

Central Tickets ( Central Tickets (سایت صندلی پرکن در انگلستان)، تازه‌وارد در حوزه روزنامه‌نگاری، می‌گوید می‌تواند ۹۸ درصد از سهمیه خود را برای نمایش‌های West End را در عرض ۹۰ دقیقه تغییر دهد. صندلی پرکن‌های معمولی امکان دارد یکدیگر را در صف تشخیص دهند و لبخندی ساختگی به یکدیگر تحویل دهند.؛ ؛ اما هرگز بیشتر از این نمی‌پذیرید یا خطر  از دست دادن عضویت طمع‌کرده خود را. قوانین بی‌رحمانه می باشند: اگر به هر کسی بگویید یا در جلب او شکست بخورید، عضویت خود را از دست خواهید داد؛ برای بعضی باشگاه‌ها، شما باید سالانه دست کم چند نمایش نگاه کنید تا عضویت خود را محافظت کنید.

لی مک‌ایناش، مدیر Central Tickets می‌گوید:«ما مفهومی را از بین می‌بریم که آژانس‌های صندلی پرکن‌ بازندگانی می‌شوند که قادر به مشارکت با بخش سرگرمی به شیوه‌ای معقول نمی‌شوند.»

»این آژانس‌ها داده‌های مخاطب های را برای مروجین جمع‌آوری می‌کند تا آنان را خوب تر فهم کنند. از قیمت‌گذاری پویا برای محاسبه نرخ بهینه بلیت برای فروش بلیت - کاهش احتیاج به خبرنگاران در آینده - استفاده می‌کند. خواهان صندلی‌پرکن‌ها می‌شود تا نقدها را بعد از نمایش به اشتراک بگذارند. این اطلاعات به تولیدکنندگان داده می‌شود تا در مقثابل داده‌های خود ارزیابی کنند و از آن برای بالا بردن تبلیغ نمایش‌های آینده خود استفاده نمایند.

Bashir Productions، Bashir Productions، یک شرکت تئاتر که با بازیگران کمتر معروف فعالیت می‌کند، طبق معمول برای جذب پوشش رسانه‌های معروف برای تولیدات واقع‌گرایانه - اجتماعی خود در کشمکش هست.

بر طبق گزارش انجمن تئاتر لندن، فروش بیشتر از ۱۵ میلیون بلیط در سال ۲۰۱۷، بالاترین میزان فروش از زمان شروع ثبت، رشد در حوزه روزنامه‌نگاری به صورت واضح به فروش عارضه نمی‌رساند. اگر هرچیزی، مردم را به تئاتر متصل کند، برای صنعت - بویژه تئاترهایی که در وست اند نیستند و در کشمکش رقابت با تیم‌های PR و بودجه‌های بازاریابی نیستند- سودمند می باشند. فیونا انگلیش، مدیر اجرایی تئاتر King’s Head در اسلینگتون، می‌گوید: «حتی خوب ترین هنرمندان می‌توانند در نتیجه داشتن کمی مخاطب در سالن رنج برند. روزنامه‌نگاری می‌تواند راهی برای کمک به افزایش چگونگی پر کردن یک سالن تئاتر باشد تا بتواند به میزان بحرانی مورد احتیاج برای پاسخگویی دست یابد که اجراگران سزاوار آن می باشند.»

»نویسندگان، هنرمندان و مروجین همیشه یک تئاتر بسته‌بندی‌شده‌ای برای کسانی ترجیح خواهند داد که نیمی از مخاطب های سالن تئاتر می باشند. روزنامه‌نگاری به شرکت‌های تئاتری یک پلتفرم بزرگتر و مخاطبانی با قدرت عرضه یک مجال می‌دهد؛ در نتیجه اگر متوجه شوید شخصی که در کنار شما نشسته هست یک روزنامه‌نگار هست، احساس آشفتگی نکنید، آنان تئاتر را برای همه ما زنده‌تر نگاه می‌دارند.